Het fotoboek van mijn dagelijkse leven

De dagen gaan zo snel voorbij dat we soms niet eens meer kunnen genieten van datgene wat ons dagelijks leven ons geeft. Dus heb ik besloten vaker het fotoboek van mijn dagelijkse leven met jullie te delen. Niet alleen letterlijk fotos, maar datgene wat God me laat zien, datgene wat God me gegeven heeft.

Het fotoboek van mijn dagelijkse leven brengt me vandaag samen met mijn kinderen. Woensdag is schoonmaakdag, maar vandaag werd woensdag een dag met tuin-pret met mijn kleine Tessa die inmiddels acht maanden oud is. Het werd een woensdag middag waarin mijn 5 jarige zoontje en ik samen appelzaadjes geplant hebben en hij er dan ook heel erg trots op was en daar moest natuurlijk een foto van gemaakt worden.

Na een uurtje werd er dan ook al gevraagd waarom de appelboom nog niet was uitgekomen. Tja en dan komt er dus nog even een les achteraan van geduld hebben en zo werkt het ook met de lessen die we in het leven soms moeten leren, daar is een proces
voor nodig en soms duurt het even voordat we de vruchten van ons werk zien. Dus lieve Luca, nog even geduld, het plantje komt vast een keer tevoorschijn, we gaan gewoon elke dag even kijken!!

Daarna speelden we een spelletje monopoly, Luca wil het liefst alles kopen en zoveel mogelijk geld hebben en zo snel mogelijk rondjes rennen en als hij niet hoog genoeg gooit dan doen we het gewoon nog even over.

Daarna kwam er nog een spelletje UNO achteraan (dit is een kaart spelletje waar de kinderen erg dol op zijn). En toen waren we nog niet klaar want toen moesten we op de computer ook nog even een "monster-truck" spelletje gedaan worden. Hierin mag je zoveel vernietigen als op je weg komt, dus dat was het natuurlijk helemaal. Toen aan het einde van de dag Luca eenmaal in bed lag wilde hij toch nog wel graag dat Nederlandse boekje lezen "Huppeltjes wil niet delen", een van zijn favorieten (bijna elke avond).

Toen mijn oudste rond 4 uur ook thuis was begonnen we samen haar huiswerk te doen...Engels lezen. Ze vond het zo leuk dat mama zo aandachtig zat te luisteren dat ze opeens zo'n 10 paginas gelezen had en ik ontzettend trots op haar was en zij ook op zichzelf want het lees-huiswerk voor deze week zat er gelijk op. Daarna hebben we samen "crepes" gemaakt en ze zijn heel erg lekker geworden, twee gaan er morgen mee naar school.

En 's avonds in bed hebben we een heel interessant boek gelezen dat mama uit Nederland heeft meegenomen over de verboden stad in Beijing. Het was in de aanbieding voor 4 euro bij de boekwinkel en je had Gioela eens moeten zien. Een verboden stad, dat klonk toch wel heel erg interessant en samen hebben we deze avond dan ook veel geleerd over de geschiedenis van China en Beijing.

Al met al een hele bijzondere dag met mijn kinderen. Een moment opname uit het dagelijke boek van mijn leven. Soms moet je even uit dat normale ritme stappen en meer genieten van de dingen die God je gegeven heeft en dat heb ik gewoon gedaan. Dit was een dag waarin de kinderen zeker op nummer 1 stonden en zit ik hier dan ook nu gewoon tevreden en gewoon zo dankbaar. Drie ontzettende lieve, enthousiaste, energie volle kinderen. Gioela is mijn meid die weet wat ze wil en toch zo graag lekker weg kruipt terwijl mama haar voorleest. Luca die een echte jonge is die weet hoe hij moet skateboarden, hoe hij dingen moet verwoesten en toch graag bij mama kruipt om te luisteren naar het verhaaltje uit het "Opa en Oma voorlees boek". En kleine Tessa die nog niet goed weet wat ze wil, want op dit moment is dat alleen nog maar eten en slapen, maar ze weet heel goed wie wie is en als ze het even niet meer ziet zitten dan hoeft mama ze maar op te pakken en er komt dan een grote glimlach op haar gezicht en begint ze hard te zwaaien en kraaien.

Geniet je vandaag ook even van datgene wat God je gegeven heeft. Hoeft niet de hele dag al is het maar heel even. Maar geef jezelf er wel aan over, laat het over je heen komen en geniet ervan, doe eens gek, laat jezelf eens gaan, doe eens wat anders...het kan geen kwaad, je wint er hooguit de liefde van (je kinderen/anderen) mee....het is de moeite waard hoor!!!

Liefs, je moeder van 3