Gevoed om te voeden...

Ze is nu 6 weken oud en we zijn erg dankbaar dat alles zo goed gaat. Afgelopen maandag had ik zo'n intens verlangen om weer naar de basis te gaan en dus heb ik Tessa lekker in de wagen gelegd en ben ik naar de basis gelopen om nog even een half uurtje de zang en aanbidding mee te pikken.

Terwijl we in aanbidding waren met zo'n 30 man gaf God me een woord. Het mooie is altijd dat het woord meestal eerst voor mezelf is en dan deel ik het met de rest. Ik wil dit graag ook met andere delen vandaar dat ik het hier schrijf.

Als je zo'n klein hummeltje op je armen hebt en je ziet die oogjes naar je kijken als ze honger hebben dan gebeurd er iets in je hart waardoor je alles zou doen om dit kleine leventje te willen geven wat ze nodig heeft. Zo klein en toch al een begrip van het feit dat ze iets nodig heeft wat haar kracht geeft, wat haar buikje vult en waar ze zich dan blij mee voelt en waar ze meestal lekker na in slaapt valt. Voeding....het gevoed worden, iets wat babys niet kunnen verwoorden, maar wat wij als ouders weten dat nodig is voor de groei van ons kindje. Er is geen twijfel over mogelijk, we weten allemaal dat we voedsel nodig hebben om te groeien, maar ook om te kunnen funcioneren in de dagelijkse dingen.

Zo denkend aan de voeding bracht God het heel dicht bij huis, mijzelf....en de voeding die ik van Hem nodig heb om te kunnen funcioneren. Dagelijks heb ik nodig dat ik van Hem hoor, dat ik weet dat Hij er is, dat ik Hem op kan zoeken en van Hem kan ontvangen. Die maandagmorgen in de aanbidding zongen we "He is beautiful, He is holy" en het was alsof God me vroeg "Hoe mooi ben ik, hoe stel je je dit voor?" Ik begon hierover na te denken. Als we denken aan een persoon waar we heel veel van houden en die we geweldig vinden dan hebben we meestal geen moeit om te zeggen "Je bent mooi, je bent geweldig", maar soms hebben we hier moeite mee als het om God gaat. Is Hij geweldig, dan zouden we dan uit het diepst van ons hart moeten uitspreken naar Hem, dat geeft een diepere relatie met onze Heer.

Toen bracht de Heer mij terug naar het "voeden". Ik realizeerde mij dat ik gevoed moet worden door in deze diepe relatie te wandelen elke dag, door te uiten naar Hem hoe ik me voel, door te ontvangen van Hem hoe Hij zicht voelt. Het is niet mogelijk om je dagelijkse dingen te doen en aan anderen te geven als je niet aan jezelf denkt, goed eet, op tijd rust neemt, etc.

Dus ook zo met mijn leven in mijn relatie met God. Ik kan niks geven aan hen om mij heen (en dat doe ik veel) als ik niks ontvangen heb. Ik kan niet voeden als ik geen voedsel krijg. Ik moet sterk zijn, kracht ontvangen, rust om dat ook weer weg te geven en van daaruit mijn dagelijkse portie weg te geven. Ik wist precies wat God bedoelde. De mensen op de basis hebben me gemist en ik werd de laatste dagen verrast door lieve woordjes zoals "wanneer kunnen samen kletsen", "ik ga straks bij Marjolein langs om even te praten", "we missen je op de basis Marjolein". Dit heeft mijn hart geraakt en tegelijkertijd wist ik "Ik moet gevoed worden om klaar te zijn". Ik zei "Heer, ik heb U nodig, ik moet gevoed worden, zodat ik ook andere kan geven wat zij nodig hebben". Eerst mijn gezinnetje...die moeten gevoed worden, en zeker onze kleine Tessa die helemaal afhankelijk is van de tijd die mama haar geeft om te voeden, zij komt eerst. Terwijl mijn andere kindjes op school zitten en Tessa slaapt...dan eet ik!!!

Ik bid dat we allemaal op een diepere manier mogen ervaren dat we door ons geloof in Jezus gevoed moeten worden om de dingen te doen die Hij van ons vraagt, maar ook om weg te kunnen geven aan anderen. We leven niet voor onszelf, ookal lijkt het daar wel erg op in deze wereld, maar ik heb ontdekt dat leven voor jezelf eigenlijk alleen maar saai is, want het draait alleen maar om jou! Leven voor God, voor anderen en voor jezelf dat is pas een avontuur...ja ok, dan heb je wel meer uitdagingen in het leven, maar dat is beter als alleen naar jezelf in de spiegel kijken dag in dag uit...en elke keer hetzelfde zien, dat is geen avontuur, dat is geen uitdaging. Leven met God is een avontuur, althans voor mij wel en ik anderen kunnen geven wat ik ontvang! Veel zegen deze week...(hier de eerste foto van ons vijfjes)