Tranen van verlossing

Heb je wel eens gehuild? Ja natuurlijk, dat is geen vraag, maar heb je wel eens gehuild omdat je wist dat dit gewoon een opgelucht gevoel zou geven en je hebt de tranen dan ook gewoon laten gaan? Kijk dat is nou wat anders. Soms huilen we omdat er iets is waarom we moeten huilen. Een trieste film misschien, iemand waar we van houden waar het niet goed mee gaat, ziek is of zelfs sterft, of vul zelf maar in.

Maar heb je nu wel eens van die momenten waarop je gewoon in je stoel zit, de dingen eens langzaam voorbij laat gaan en je gewoon even alles eruit moet gooien en dat je dan gewoon voor jezelf moet beslissen om de tranen gewoon te laten gaan. Eigenlijk niet omdat er iets gebeurd is of er iemand sterft, maar gewoon omdat je wist dat die tranen verlossing zouden geven aan de emoties die je op dat moment voelt. Misschien is dit alleen bij vrouwen zo dat weet ik niet, ik spreek alleen voor mezelf en voor mij brengen tranen de grootste verlossing.

Zo zat ik eens een van deze dagen 's morgens op mijn bed en wist ik dat er tranen moesten komen om alles er even lekker uit te gooien. Op zo'n moment voel je dan wel eens de strijd "zal ik het laten gaan of zal ik het inhouden? Wat zal mijn man wel niet denken, wat zullen mijn kinderen zeggen? Gaat het niet goed met mama, voelt ze zich ziek, zijn het weeen?". Nou nee, eigenlijk geen van allen, gewoon allemaal maar omdat ik weet dat ik bij iemand terecht kan met mijn tranen.

Op dat moment grijp ik me vast aan mijn Hemelse Vader en laat ik de tranen gewoon even lekker gaan en zeg ik "Vader, ik kan het even niet alleen, ik weet het soms niet meer, ik wil gewoon even bij U op schoot kruipen als Uw dochter, gewoon even zitten en luisteren naar wat U over mij zegt, wat U in mijn oor wilt fluisteren, dat is alles wat ik op dat moment nodig heb, Zijn liefde, Zijn schouder om op te huilen zonder te hoeven uitleggen waarom er tranen zijn".

Zo eenvoudig is dat nou met God, je hoeft je niet te verklaren, geen dingen uit te leggen waar je zelfs ook soms niks van begrijpt, gewoon komen, tranen laten gaan en je weet dat je bij Hem niks hoeft te doen, te zijn of te verantwoorden op dat moment. Je komt zoals je bent, Zijn dochter!!

Geweldig toch, en op zo'n moment sta ik 10 minuten later weer op en kan ik de dag gewoon aan en weet ik dat ik even "mijn moment" had met mijn Vader, niks magisch en toch, heel bijzonder.

Probeer het ook eens, tranen verlossen en helemaal als je niet hoeft uit te leggen waarom ze soms zo hard en snel over je wangen rollen. Het komt allemaal wel goed!!!